Volkswagen Passat-ი, რომლის გარეშეც Bugatti Veyron-ი არ იარსებებდა

საავტომობილო ისტორიაში არსებობს მომენტები, როდესაც გიგანტური ბრენდები სრულიად წარმოუდგენელ, არარაციონალურ რისკებზე მიდიან, რათა მომავლის გრანდიოზული მიზნებისთვის ნიადაგი მოამზადონ. სწორედ ასეთი საინჟინრო ექსპერიმენტი იყო Volkswagen Passat W8 — გერმანული ბრენდის ისტორიაში ყველაზე ძვირადღირებული, კომპლექსური და უცნაური სედანი, რომელმაც პირდაპირი გზა გაუკაფა საუკუნის ჰიპერქარს, Bugatti Veyron-ს.

ასევე იხილეთ: Bugatti-ის ტრაგიკული ისტორია და აქამდე უცნობი ფაქტები

ათასწლეულის მიჯნაზე Volkswagen Group-ის ლეგენდარულ ხელმძღვანელს, ფერდინანდ პიეხს დიდი გეგმები ჰქონდა. მას სურდა, ბრენდი მასობრივი ავტომობილების წარმოებიდან პრემიუმ სეგმენტის მწვერვალზე აეყვანა, მით უმეტეს, 1998 წელს ჯგუფმა საკულტო ბრენდი Bugatti შეიძინა. თუმცა, სანამ მსოფლიოს Bugatti Veyron-ის სახით 16-ცილინდრიან საოცრებას წარუდგენდნენ, ინჟინრებს პრაქტიკაში, ყოველდღიურ რეალობაში უნდა დაემტკიცებინათ „W“ არქიტექტურის სიცოცხლისუნარიანობა. „საცდელ ვირთხად“ კი ყველაზე კონსერვატიული საოჯახო მოდელი — B5 თაობის Passat-ი შეირჩა.

ველური ინჟინერია მოსაწყენ ძარაში

W ტიპის ძრავის იდეა თავისი კომპაქტურობით გენიალური იყო. ტრადიციული V8-ისგან განსხვავებით, სადაც ცილინდრების ბლოკები ფართო კუთხითაა განლაგებული, W8 შედგებოდა ორი ვიწროკუთხოვანი (15-გრადუსიანი) VR4 ბლოკისგან, რომლებიც ერთმანეთთან 72 გრადუსით იყვნენ დაკავშირებულნი. შედეგად მიიღეს წარმოუდგენლად მოკლე 8-ცილინდრიანი აგრეგატი, რომელიც თავისუფლად ჩაეტია Passat-ის ისედაც მცირე ძრავის განყოფილებაში.

ეს 4.0-ლიტრიანი აგრეგატი 270 ცხენის ძალასა და 370 ნიუტონ-მეტრ მაბრუნ მომენტს გამოიმუშავებდა. 6-სიჩქარიანი მექანიკური გადაცემათა კოლოფითა და 4Motion სრული ამძრაობით აღჭურვილი Passat-ი 0-დან 100 კმ/სთ-მდე აჩქარებას 6.7 წამში ახერხებდა. Volkswagen-ს ამ მოდელით სიჩქარის რეკორდების მოხსნა არც უფიქრია; მათი მიზანი იყო დაემტკიცებინათ, რომ ამგვარი ეგზოტიკური კონფიგურაცია მუშაობდა სერიულ წარმოებაში და მისი მომსახურება სტანდარტულ სადილერო ქსელშიც შესაძლებელი იყო.

მიუხედავად ტექნიკური გენიალურობისა, Passat W8 ბაზარზე ჩავარდა. 2000-იანების დასაწყისში მისი ფასი აშშ-ში 40 000 დოლარს აჭარბებდა, რაც იმ დროისთვის პრემიუმ ბრენდების (BMW, Mercedes-Benz) ტერიტორია იყო. მყიდველისთვის რთული აღმოჩნდა ამხელა თანხის გადახდა ავტომობილში, რომელიც გარედან ჩვეულებრივი საოჯახო სედანივით გამოიყურებოდა.

კომპანია წელიწადში 5 000 ერთეულის გაყიდვას გეგმავდა, თუმცა წარმოების 3 წლის განმავლობაში მსოფლიოში სულ რაღაც 11 000 ეგზემპლარი გაიყიდა. ძრავს ასევე ჰქონდა მცირე პრობლემები თერმორეგულაციასთან და საწვავის კატასტროფულ მოხმარებასთან დაკავშირებით, რის გამოც VW-მა მოგვიანებით ისევ ტრადიციულ V8-ებზე გააკეთა აქცენტი Touareg-სა და Phaeton-ში.

მაგრამ მთავარი მიზანი მიღწეული იყო. ამ პროექტმა ინჟინრებს მისცა უდიდესი გამოცდილება და თავდაჯერებულობა, რაც მოგვიანებით W12 (Audi A8, Bentley Continental) და, რაც მთავარია, Bugatti Veyron-ის 8.0-ლიტრიან, 4-ტურბინიან W16 ძრავში დაგვირგვინდა. Veyron-ის 1000 ცხენის ძალა და 400+ კმ/სთ მაქსიმალური სიჩქარე ვერასდროს იარსებებდა, რომ არა ეს მოკრძალებული Passat-ი.